Ana sayfa - Ziyaretçi defteri - Bize Ulaşın - Hakkımızda - Abonelik   Aktif 1 ziyaretçi 

* Değirmen Dergisi Yüzyılın Kitapları Özel Sayısı Çıktı…

 
 
 
Köşe Yazıları
 
GARAUDY İLE ENTEGRİZM(KÜLTÜREL İNTİHAR) ÜZERİNE
Hangi coğrafyadan gelirse gelsin ya da kökeni ne olursa olsun bütün entegrizmlerin tehlikesine işaret ettiği ve bir ‘kültürel intihar’ başlığına çok daha layık tarifiyle dile getirdiği ‘Entegrizm Üzerine’ adlı yapıtında Roger Garaudy, öncelikle geleceğimizin olası iki büyük sorununu dillendiriyor.

Öyle bir çağda yaşıyoruz ki, ya birbirimizi yok edeceğiz ya da diyalog[1] içine gireceğiz. Başka bir tercihimiz yok.

O zaman kendi kabuğunda yaşamak demek olan entegrizmler, daha fazla çatışmacı, daha fazla bölünen insanlar doğurarak başından birinci tercihi kabul edebilir.

Peki, nedir entegrizm? Dini veya siyasi olsun bir inancı, tarihin bir önceki döneminde sahip olduğu kültür yapısı veya müesseseleriyle özdeşleştirmektir. Böylece mutlak bir doğruya malik olduğuna inanmak ve onun kabullenilmesini dayatmaktır.[2]

Hiçbir problemin dar bir cemaate ve onların dogmalarına dayanılarak çözülemeyeceği çağımızda entegrizm en büyük tehlikedir. Diyalog entegrizmin karşıtıdır.[3] Bütün entegrizmlerin ilk adresi Batı, tek kabul edilebilir gördüğü kendi yaşam modelini zorla dayatarak en büyük diyalogsuzluğu göstermektedir. Şimdilerde üçündü dünya ülkelerindeki entegrizm ve onun bütün şekilleri, rönesansla birlikte Batı’nın kendi kültür ve gelişme modelini bu uluslara zorla kabul ettirme arzusundan doğmuştur.[4]

Kısacası Batı entegrizmi, adeta kendi dışındaki her varlığa bu tuzağı kurmak için var olmuştur. Sanırız Batı entegrizminin diğer entegrizmlerden farklı tarafı bu olsa gerek.

Batıda koloniciliğin ortaya çıkışını temellendiren aynı nedenleri görmekteyiz. ‘İnsani nedenler: Biz medeniyet götürüyoruz’(!)[5]
Garaudy’nin ‘ideolojik savunma’ dediği bu durumu üstün ırkların aşağı ırklar üzerinde doğal haklarının var olduğu savı en iyi şekilde açıklar.

Batı koloniciliğinin bizzat kendi eliyle kurduğu BM, IMF, UNESCO gibi kurumlar bu doğal hakkın(!) devamı için değil midir? Cemil Meriç’in deyişiyle ‘Asya ile Afrika’yı terbiyeli bir sirk hayvanı haline getirmek, kurdun dişlerini törpülemek ve köpekleştirmek’ için.[6]

Belki de entegirzmin en tuzak dolu şekli şuydu: Geleneklere gerici bir sadakatle bağlılık ve ‘teolojik’ fanatizm lekeleri taşıyan, tek kıstası tabiat ve insanlara bilim ve teknik sayesinde hükmetme demek olan ‘ilerlemeye’ ve ‘uygarlığa’ ilk ağızda karşı duran diğer yaşam biçimlerinin tümü üzerindeki bilimsel ve teknikçi Batı’nın dokunulmaz üstünlüğüne olan inanç.[7]

Bu pozitivist anlayış ‘asimilasyoncu’ denilen bütün kolonici politikaların ideolojik temelini oluşturmuştur. Maksat işgalcinin sistemiyle özdeşleşmek uğruna kendi öz kültüründen vazgeçmeyi kabul eden ‘yerli halkın elit’ kesimini entegre etmek.[8]

Ne acıdır ki, vahşi Batı’nın bu tuzağına düşen toplumlar yine kendi silahlarını kendilerine doğrultarak oyalanıyor, zaman kaybediyorlar. Tuzaktan kurtulmanın yolu kendine daha fazla zarar vermek olmamalıydı.

Kendi güçlerini kendilerine çevirip sahip olduğu tüm güçlerini eriten, kendini kabuğuna mahkûm bırakarak yaşamayı tercih sebebi sayan toplumların çırpınışını görmek ne acı!..

Pozitivizmi, karanlık çağlarına ait diğer araçlarla birleştirerek, yaşayan her varlığı bununla sömüren Batı’nın bilimsel kurgulamaları, artık gerçeğin aynasına aksetmiyor.

Bilimin geçmiş ve ölü bir anlayışı üzerine bina edilen bilimsellik, bir nevi hurafeler şeklini alır. Daha doğrusu ‘bilimin’ bütün problemlerini çözebileceği kaidesini temel alan totaliter bir entegrizm olur, onun çözemeyeceği ve önceden bildiremeyeceği hiçbir şey yoktur. Bu güdük pozitivizm, hayatın en büyük boyutlarını ihmal ediyordu: Aşkı, sanatkârane yapıcılığı, imanı.[9] Bu ihtimalin doğurduğu sonuçlardan bir kaçını Roger Garaudy bir başka eserinde şöyle açıklar: ‘Batı medeniyeti, insanı çalışmaya ve tüketime, ruhu zekâya, sonsuzu niceliğe indirger.[10] İşte böylesine gerici bilimsel entegrizmler Batı kültürünün çözülüşünün işaretlerini taşımaktadır.

Toplu insani hedefler üzerinde kafa yormadan, teknik konulardaki üstünlük ve bunun yaygınlaşması, insanın ve tabiatın gelişmesi değil, tahrip olmasının sonucunu doğurmuştur.

Yine Garaudy’nin üzerinde Batı’nın pozitivist bilimselliğinin lekelerini taşıdığını söylediği günümüz marksizmi (aslında onun bozulmuş şekli), tıpkı yozlaşmanın adresi olan dini entegrizmler gibi kendini açığa vurmaktadır.

Marx bugün yaşasaydı kendi düşüncesini ‘ekonomik determinizm’ olarak tanımlayanlara söyleyeceği bir çift sözü olurdu. ‘Eğer Marksizm bu ise, şurası muhakkak ki, Karl Marx, yani ben Marksist değilim.’

Marx’ın sahte mirasçılarındaki entegrist bozulmaların hepsi ‘bilimsel sosyalizm’ tanımında yapılan hata ile başladı.

‘Bilimsel’ terimi pozitivizm manasına alındı. Pozitivizm, yani insana, insanın tarihine ve insanın yaptıklarına ait bilgiyi ‘olguların’ ve ‘kanunların’ bilgisine indirgeyerek ve bundan da bir ahlak ve bir politika çıkararak mutlak hakikate erişmek iddiası. Bu ise, bilim ve tekniğin bizim için birer araç olduklarını, amaç olmadıklarını unutmaktadır.[11] Yıllardır süregelen bu unutkanlık, ‘pozitivist ahlak’ın kök salarak sağlamlaşmasına zemin hazırladı. İnsanlık bununla uzun bir süre oyalandı.

Şimdi sadece onun var olduğu dünyada onun istediği kadar düşünebiliyoruz. Vahşi Batı’nın, bütün vahşetine rağmen zincirleri kırmak sadece bizim elimizde. Dünya halklarının tarih boyu güç koşullar altında kazandığı değerleri meşaleleştirerek son bir tercih yapmak durumundayız.

Marx da ‘Kapital’den tam yirmi sene öncesinde, yani 1843’te tercihini yapmıştı. O bir sosyalistti. Bu bir manevi tercihti, zamanın felsefecilerinin diliyle ‘insanı aşağılayan, köle haline getiren, terk edilen, küçümsenen bir varlık konumuna sokan bütün ilişkileri ters-yüz etmenin kesin buyruğu’ diye adlandırdığı bir iman hareketinin adıydı.[12]

Çağımızın da başlatacağı bir iman hareketi elbette olacaktır. Ondan önce, sanırız topluca düşünerek -ancak Batı’nın salyalarını üzerimize bulaştırmadan- varacağımız son nokta, kalbî hoşnutluk içinde evreni ve birbirimizi anlamak olacaktır.

--------------------------------------------------------------------------------

[1] Yazar burada diyalog kelimesinin anlamını dinler yada kültürler arası diyalog olarak değil entegrizmin karşıtı olarak kullanmıştır.

[2] ‘Entegrizm Üzerine’ Roger Garaudy, pınar yay. Shf:9

[3] A.g.e. shf: 10

[4] A.g.e. shf: 11

[5] A.g.e. shf: 18

[6] ‘Kültürden İrfana’ Cemil Meriç, insan yay.

[7] ‘Entegrizm Üzerine’ Roger Garaudy, pınar yay.

[8] A.g.e shf: 22

[9] A.g.e. shf: 24

[10] İnsanlığın medeniyet destanı, Roger Garaudy, shf: 128

[11] A.g.e. shf: 25

[12] A.g.e. shf: 25


  Okuyucu yorumları

Toplam Yorum: 0

YAZI HAKKINDAKİ YORUMLAR
(*) Tüm alanları doldurmak zorunludur.

Adınız / Soyadınız :
Email adresiniz :
Yorum Başlığınız :
Yorumunuz :
Güvenlik kodu :

Üst resimde gördüğünüz kodu yazınız.
 

 


Ayhan KARAÇAM

 

 
  Köşe Yazıları


Yusuf YAVUZYILMAZ

ELEŞTİRİ AHLAKI VE TOPLUMSAL SORUMLULUĞUMUZ



Zekeriya MENAK

DEVRİMCİ BARIŞ



Rüstem BUDAK

YENİ TÜRKİYE İÇİN YENİ İSLAM



Mustafa CELEP

TÜRK DÜŞÜNCESİ HALKIN UMURUNDA MI?



Talha ÇAVGA

ARABESK Mİ?



Ayhan KARAÇAM

YA EMEĞE ÖZGÜRLÜK...



Mustafa UÇURUM

BALONDAN ADAMLAR



Reşit Güngör KALKAN

APARTMANDA YAŞAMA SANATI



Mehmet ÖZDEMİR

KAHRAMANMARAŞ ŞİİR FESTİVALİNİN ARDINDAN BAZI NOTLAR



  İçerik

Haberler
Şiirler
Makaleler
Denemeler
Hikayeler
Kitap Tanıtımları
Röportajlar
Eski Sayılar
Yeni Sayı

  Dergilerimizden

Değirmen Dergisi 14. Sayısı Dosya:Kimlik Sayısı




  Kitap Tanıtımı

SÜRGÜN ŞİİRLERİ
Ünal Akbulut & Oktay Chkotua



SÜRGÜN ŞİİRLERİ KAFKAS SÜRGÜNÜNÜN 150.YILI ANISINA... Sürgün’ün 150.yılı anısına seçme sürgün ş...

 
    sayfa başı      
 

Ana sayfa - Ziyaretçi defteri - Bize Ulaşın - Hakkımızda - Abonelik

Değirmen Dergisi Resmi Web Sitesidir.
Tüm hakları saklıdır © degirmendergisi.com


YAPIM : ADA İNTERNET YAYINCILIĞI VE REKLAMCILIK © Copyright 2011